Acquacotta

Acquacotta to dosłownie gotowana woda. Toskańska zupa "z niczego", czyli chleba (często czerstwego), cebuli, pomidorów i innych warzyw, bardzo prosta, pożywna i smaczna. Wykorzystałam przepis z książki Jamiego Olivera "Jamie gotuje po włosku", ale aquacotta charakteryzuje się tym, że można ją dowolnie modyfikować, w zależności od tego, co mamy w lodówce.

Stracotto

Stracotto to długo duszona wołowina po toskańsku, z dodatkiem wina Chianti. Rozpływająca się w ustach, aromatyczna i wyrazista. Dowiedziałam się o tym daniu dopiero od Jamiego Olivera, bo nie jest zbyt znane. Niezasłużenie, bo smakuje wyjątkowo i powinno być podawane w każdej włoskiej restauracji.

Gdzie zjeść w Bolonii? Część 2.

Bolonia kojarzyła mi się przede wszystkim z mortadellą (no dobrze, trochę też z sosem bolońskim). A ja uwielbiam bolońską mortadellę, dlatego tak chętnie się tam wybrałam. Chciałam spróbować, jak smakuje w swojej ojczyźnie ;) Zapraszam na drugą część mojego przewodnika (oraz pierwszą, poświęconą słodkościom).

Gdzie zjeść w Bolonii? Część 1.

W lipcu kilka dni spędziłam w Bolonii - mieście, które uważane jest za kulinarną stolicę Włoch. Czy słusznie? Trudno powiedzieć, ale na pewno mogę stwierdzić, że bardzo mi tam smakowało. Zapraszam do przeczytania mojego przewodnika, w jego pierwszej części zajmę się słodkościami.

Frittata z bazylią

Dzisiejsza propozycja to danie, do którego składniki Włosi zawsze mają w domu, dlatego często przygotowywane jest na szybko po pracy. W Polsce z tymi produktami też nie ma problemu, dlatego zachęcam do wypróbowania takiego połączenia. Frittata ma świeży, charakterystyczny smak bazylii, a zaostrzona jest parmezanem.

Parmigiana z cukinii

Podobna zapiekanka, tylko że z bakłażana, jest bardziej znana. Natomiast mniej tradycyjna wersja z cukinią przebija ją smakiem. Do jej przygotowania wykorzystałam przepis z książki "Dwaj łakomi Włosi" Antonia Carluccia i Gennara Contalda, ale dostosowałam go na mniejszą porcję i wykorzystałam mąkę pełnoziarnistą oraz mozzarellę light, które również doskonale się sprawdzają. Parmigiana wyszła rewelacyjnie - to pełnowartościowe wegetariańskie danie, świeże i aromatyczne.

Trattoria Italiana (Łódź)

Trattoria Italiana to niepozorny lokal ukryty na dworcu Łódź Żabieniec. Czytałam, że naprawdę warto go odwiedzić z uwagi na rodzinną atmosferę i kuchnię włoską na wysokim poziomie, ale jakoś nie było mi po drodze. W końcu jednak okoliczności sprzyjały i udało się pójść tam nawet dwa razy. W obu przypadkach przyciągnęły mnie tam owoce morza. Za pierwszym razem były to percebes i ostrygi, za drugim - homar!

Risotto z czerwonym winem

To risotto zrobiłam już dawno, ale zupełnie o nim zapomniałam. Na szczęście nie na dobre ;) Przepis w końcu znalazł się na blogu. Naprawdę warto go wypróbować, bo takie risotto to prosta, ale ciekawa odmiana od tradycyjnego, z białym winem. Świetnie sprawdzi się jako główne danie lub dodatek do innych, np. smażonej piersi z kaczki.

Pollo alla pizzaiola

Zdjęcia w książkach Gina D'Acampo wyglądają bardzo apetycznie, dlatego każdy przepis wydaje się być wart szybkiego wypróbowania. Tak jest np. z kurczakiem w sosie do pizzy, czyli pollo alla pizzaiola z jego książki "Smaczna i zdrowa kuchnia włoska". To bardzo proste, szybkie danie z niewielu składników. Przede wszystkim jest jednak wyjątkowo smaczne, nie mogłoby być inaczej skoro zawiera roztopioną mozzarellę ;)

Dolce salato (Łódź)

Niedawno dowiedziałam się o powstaniu restauracji prowadzonej przez dwóch Włochów, z których jeden pochodzi z Sycylii i zajmuje się przygotowaniem słodkości (dolce), a drugi, urodzony w Padwie - dań słonych (salato). Zaciekawiona, wkrótce się tam wybrałam.

Risotto z salami i serem fontina

Gdy pewnego razu w lodówce miałam pyszne łagodne salami i ser fontina, od razu wiedziałam jak je wykorzystam. Pomysł na risotto z ich udziałem okazał się wyśmienity. Kremowy, aromatyczny ryż i chrupiące plasterki salami to doskonałe połączenie. Nic dodać, nic ująć. To tylko kilka składników, a efekt olśniewający. Nawet nie wiem, co jeszcze by napisać o tym daniu;) Po prostu przekonajcie się sami!

Pizza ze szpinakiem i taleggio

Wszyscy lubią pizzę. Jeśli ktoś mówi, że nie, kłamie;) Nie da się za nią nie przepadać. Może mieć tyle wersji, że każdy znajdzie coś dla siebie. Moja to pizza na cienkim cieście, tym razem nie pełnoziarnistym, z mąki typu 00, z sosem pomidorowym, szpinakiem i serem taleggio. Bardzo prosta do przygotowania, a jednocześnie trochę nietypowa, bo to połączenie dodatków nie jest specjalnie często wykorzystywane. A szkoda, bo jest wyjątkowo udane. Smaki równoważą się i uzupełniają, a efekt jest naprawdę niezły! Polecam na niedzielny obiad :)

Nigellissima

Książkę "Nigellissima. Włoskie inspiracje" Nigelli Lawson mam już od dawna, więc recenzja, za którą się w końcu zabieram, będzie wyjątkowo rzetelna;), bo sporo przepisów zdążyłam już wypróbować. M.in. na mrożone owoce z sosem z białej czekolady i limoncello oraz spaghetti z oliwkami i anchois. Wszystkie były bardzo dobre.

Ale po kolei. "Nigellissima" powstała z miłości autorki do kuchni włoskiej, choć przepisy zebrane w tej książce nie są do końca zgodne z oryginalnymi, stąd podtytuł "Włoskie inspiracje". Moim zdaniem w niczym to nie przeszkadza, dania są po prostu apetyczne. Autorka wprowadziła podział na makarony, mięso i ryby, warzywa i przystawki, słodkości oraz Boże Narodzenie po włosku. W tych rozdziałach znajdziemy zarówno klasyczne, jak i ciekawsze propozycje, opatrzone osobistym wstępem i pięknymi zdjęciami. Figi z miodową śmietanką i pistacjami, szybkie lazanie po kalabryjsku, pieczony kurczak po włosku z papryką i oliwkami czy pudding lukrecjowy nie mogą nie być smakowite. Ponadto widać, że przepisy są dopracowane, choć minusem w wielu przypadkach jest dla mnie sugerowana wielkość porcji, która zmusza mnie do przeliczania ilości poszczególnych składników, nie trzeba przecież jeść 125g makaronu;)

Oprócz tej książki Nigelli mam jeszcze "Jak być domową boginią", pozostałe nie przekonały mnie na tyle, że chciałabym mieć je w domu. Owszem, bardzo ją lubię, ale nie wszystkie jej publikacje są tak samo ciekawe. Inaczej jest z "Nigellissimą", choć nie wiem, czy gdybym nie dostała jej w prezencie, sama bym ją kupiła. Nie zmienia to faktu, że to dobrze napisana, interesująca, ładnie wydana książka, która w dodatku uczy, jak podchodzić do gotowania na luzie i z przyjemnością. Przypadnie do gustu zwłaszcza osobom, które, jak Nigella, pokochały bazylię, marsalę, anchois i w ogóle włoską kuchnię.

"Nigellissima. Włoskie inspiracje"

Nigella Lawson

wyd. Filo, ok. 65 zł

Penne z cukinią, wędzonym łososiem i skórką z cytryny

Minął już miesiąc, odkąd na blogu pojawiło się ostanie danie makaronowe. To zdecydowanie za długo;) Dzisiaj polecam szybkie penne ze startą cukinią, wędzonym na gorąco łososiem, chili i skórką z cytryny. Przepis pochodzi z książki "Włoskie dania makaronowe" Gina D'Acampo, ale trochę go zmieniłam i zmniejszyłam porcje. Danie jest naprawdę pyszne, lekkie i wyraziste. Polecam i idę je przygotowywać, bo dzisiaj znowu będzie na obiad;)

Pappardelle z grillowaną papryką i bazylią

Na książkę "Dieta Italiana" Gina D'Acampo zawsze mogę liczyć, jeśli chodzi o przepisy na szybkie, zdrowe i pełne smaku dania. Jednym z nich jest ten makaron z grillowaną papryką, czosnkiem i świeżą bazylią. Można go przygotować naprawdę błyskawicznie. Potrzeba do tego niewielu składników, co jeszcze ułatwia sprawę, a efekt i tak jest smakowity. W tym wypadku liczy się prostota, a także wyrazistość czosnku, papryki i bazylii. Warto wypróbować to połączenie, zestawiając je z makaronem, by otrzymać pyszne danie na każdą porę roku.

Linguine z pesto z orzechów włoskich, kaparów i pietruszki

W taki upał mało kto ma ochotę na gotowanie czegokolwiek i stanie w gorącej kuchni. Dlatego przepis na makaron z pesto jest teraz całkiem przydatny, bo na jego podstawie w ciągu kilkunastu minut można przygotować pyszny obiad, bez gotowania czegokolwiek oprócz makaronu właśnie. Tę wersję znalazłam w jednej z moich ulubionych książek - "Buonissimo!" Gina D'Acampo, którą recenzowałam tutaj - i oczywiście musiałam ją trochę "odchudzić", bo autor naprawdę przesadził z ilością tłuszczu. Ale co z tego! W takim wydaniu danie i tak jest pyszne. Nawet kapary, za którymi niezbyt przepadam, wypadają tu bardzo dobrze i dodają wyrazistości, podobnie zresztą orzechy włoskie. Całość smakuje zupełnie inaczej niż w przypadku tradycyjnego pesto i warto wypróbować również takie połączenie.

Focaccia z czerwoną cebulą i świeżym tymiankiem

Konkurs "Blogerzy kochają olej rzepakowy" wydaje się stworzony w sam raz dla mnie;D W swojej kuchni używam głównie właśnie tego oleju, bo wiem, że sprawdza się świetnie w wielu zastosowaniach i jest wyjątkowo zdrowy. W moim dzisiejszym przepisie na pyszną focaccię wykorzystany jest do przygotowania i ciasta, i dodatków, dlatego zgłaszam go do tego konkursu. Efekt jest wyśmienity! Ciasto wyrosło idealnie, jest puszyste i delikatne, a z wierzchu chrupiące. Natomiast cebula, by wydobyć z niej aromat, została mocno przypieczona i w efekcie smakuje bardzo wyraziście. Do tego wyjątkowo dobrze się komponujący świeży tymianek. Focaccia nadaje się zarówno na obiad, jak i na przekąskę, np. na pikniku.

Ndundari - kluseczki z ricotty z sosem pomidorowym

Książka "Dwaj łakomi Włosi" Antonia Carluccio i Gennara Contaldo pełna jest interesujących i smakowitych przepisów, których kilka już wypróbowałam. Tym razem postawiłam na kluseczki, których przygotowanie nie wymaga posiadania żadnych wymyślnych składników. Ser ricotta stał się tak popularny, że wiele osób ma go w lodówce bardzo często, np. ja;) To danie należy do ulubionych, które autor pamięta z dzieciństwa. Wcale mu się nie dziwię. Kluseczki są delikatne, podkreślone prostym sosem i bardzo smaczne.

"Dwaj łakomi Włosi"

Na blogu już dwa razy pojawiły się przepisy (na tajarin con fegatini i pulpety z bakłażanów) z książki "Dwaj łakomi Włosi", ale dopiero teraz postanowiłam ją przedstawić. Mam nadzieję, że Wam również się spodoba. Dostałam ją w prezencie ze względu na moją miłość do włoskiej kuchni, której autorytetami są Antonio Carluccio i Gennaro Contaldo, autorzy tej książki. Jest ona jakby uzupełnieniem serii popularnych programów kulinarnych i zbiorem zarówno klasycznych dań, jak i tych odrobinę nowocześniejszych.

Wprowadzono podział na przystawki, pierwsze dania, dania główne, sałatki i surówki, owoce i desery oraz przekąski. Każdy rozdział opatrzony jest krótkim wstępem, a do wielu przepisów dodano przypisy dotyczące niektórych składników. Większości ze 108 dań towarzyszą piękne zdjęcia. Możemy skusić się na sałatkę z prawdziwków, zupę z karczochów z pulpetami drobiowymi, spaghetti z pomidorkami koktajlowymi i papryką, królika w marynacie z cytrusów z oliwkami i tymiankiem, zapiekankę z kopru włoskiego, granitę cytrynową, piadinę. To tylko wycinek z całego zbioru niesamowitych przepisów, prostszych i bardziej wykwintnych, wśród których każdy znajdzie coś dla siebie.

Oprócz wielu smakowitych przepisów w książce znajdziemy interesujące dwustronicowe dodatki na temat Włoch - o regionalnym jedzeniu, rodzinie, cucina povera - kuchni biedniejszej części społeczeństwa - czy religii. Wprowadzają w tamtejsze realia i pozwalają poznać ich wpływ na kuchnię.

Szczerze polecam tę publikację. Mimo że to, wydawałoby się, kolejna książka o włoskiej kuchni, naprawdę warto ją mieć. Na pewno jeszcze nie raz skorzystam z przepisów w niej zawartych. Efekty będziecie mogli zobaczyć tutaj:)

 "Dwaj łakomi Włosi"

Antonio Carluccio, Gennaro Contaldo

wyd. MUZA SA

ok. 60 zł

Penne all'Emiliana

Penne all'Emiliana to danie z włoskiego regionu Emilia-Romania, na które przepis znalazłam u Gina D'Acampo, w książce "Włoskie dania makaronowe". Muszę przyznać, że bardzo mi smakowało to proste połączenie składników. Rozmaryn i białe wino dobrze pasują do wieprzowiny, a groszek też jest tu idealnym dodatkiem. Polecam:)